ขอบคุณทุก ๆ คนมากนะคะ..ที่มาร่วมงานวันรับปริญญาทั้งวันซ้อมและวันจริง (2 และ 6 กันยายน 2550)

 

...ขอขอบคุณ....

 

          คุณพ่อ กะ คุณแม่...ที่ส่งเสียให้ลูกสาวคนนี้เรียนจนจบ

อาร์ม น้องชายสุดหล่อ...ที่ช่วยเป็นกำลังใจ และช่วยพิมรายงานให้

 คุณตา คุณยาย และ ป้าหนึ่ง...ที่ส่งเสียในเงินทุนการศึกษาเหมือนกัน

ครอบครัวพวงไม้ และครอบครัวธนูมาศทุกคน...ที่คอยเป็นกำลังใจให้เสมอ

 

เพื่อนที่ธรรมศาสตร์ทุกคน..ที่คอยผลักดันและช่วยอีฟในทุก ๆ เรื่อง

เบนซ์...ที่อยู่เคียงข้างอีฟมาตั้งแต่ปี 2 (หวังว่าคงจะอยู่เคียงข้างตลอดไป)

เพื่อน ๆ ทั้งหมดของอีฟ...ที่มาร่วมแสดงความยินดี (เยอะว่ะ..เอาเปนว่าใครมาก็ขอขอบคุณละกันนะ)

 

...เพื่อนสมัยเตรียมอุดมศึกษา...

ป่าน...เราขอบคุณมากนะสำหรับความช่วยเหลือของแกทั้งหมด เราจะไม่มีวันลืมจริง ๆ(ซึ้งว่ะ)

นอย...ขอบคุณอีกครั้ง และอีกครั้ง ช้านรู้ว่าแกเหนื่อย แต่ก้อซึ้งเหมือนกันว่ะ

ตุ่น เจิน มน...พวกแกยังเป็นเพื่อนที่ฉันรักเสมอ (รักมากนะเว้ย)

โจ๊ก มีมี่ กุ๊ก อ๊ะ ไกยะ...ที่มาถ่ายรูปกะเรา (แบบเฮฮาสุดฤทธิ์)

 

...เพื่อนสมัยสวนกุหลาบวิทยาลัย รังสิต...

โอ๋...เพื่อนรักตั้งแต่สมัยมอต้น จนบางคนคิดว่าเราเป็นคู่เลสกัน

ฟ้า...ดาวคณะของช้าน

ก้อย ด๋าว ไฝ แม่ไก่ คะนึง กิ๊ฟ แก้ว กะทิ หลิน...เพื่อนสมัยมัธยมที่ยังคงอยู่ และจะอยู่ตลอดไป

จิ๋ว...เพื่อนตั้งแต่มัธยม และเป็นเด็กคณะวิทยาศาสตร์ที่เข้ารับปริญญาพร้อมกัน

 

...เพื่อนนักกีฬาทีมชาติไทย...

นุช...นักกระโดดน้ำที่อยู่เคียงข้างกันมาตลอด 4 ปี (ช้านจะคอยเป็นกำลังใจให้แกนะ)

พี่โจ๊ก (สิทธิชัย สุวรประทีป)...นักกรีฑา พี่ชายที่แสนดีของน้องสาวคนนี้

วัฒน์...นักกรีฑา เพื่อนที่แสนดี ที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

มด...นักกรีฑา เพื่อนที่น่ารักสุด ๆ (มดตัวเท่าช้าง 55+)

 

...เพื่อนสมัยรามคำแหง (ปริญญาโท)...

พี่อ๋อ...พี่ชายที่แสนดี พาน้องไปเลี้ยงข้าวด้วย อิอิ

ปอ เบล์ล...เพื่อนที่น่ารัก ที่ไปวันซ้อมใหญ่และอยู่เคียงข้างเสมอ

ติ๊ก พี่เคี๊ยง...ที่นำพาควายน้อยมาให้วันซ้อมใหญ่

เพื่อน ๆ ทุกคน...ที่ให้กำลังใจอีฟเสมอมา

อาจารย์ผู้สอนทุกท่าน...ที่ไม่เช็คขาดเรียนในวันที่อีฟไปซ้อมและรับปริญญา 55+

 

...เพื่อนร่วมงาน ณ มหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย...

พี่อ้อ...หัวหน้าผู้แสนจะน่ารัก และใจดี

พี่แฟว อ.อาจินต์ พี่โอ๋ พี่ปิ๊ก พี่นุ้ย...สำหรับความรักและความเอ็นดูให้น้องสาวคนนี้ กับตุ๊กตาตัวใหญ่ (กว่าตัวอีฟ)

 

และสุดท้าย (แต่ไม่ท้ายสุด)...ขอกราบขอบพระคุณ

อาจารย์ทุกท่านในคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์...ที่ให้ความรู้จนทำให้มีวันนี้

อาจารย์ทุกท่าน...ที่ประสาทวิชาให้ตั้งแต่เด็กจนโต

โค้ชทุกคน...ที่ทำให้อีฟมีวันนี้ มีวันที่ได้รับปริญญาบัตรสีแดง (อิอิ)

 

ขอบคุณตัวเองที่ตั้งใจเรียน...ถึงแม้จะมีเถลไถลบ้าง ใจแตกบ้าง ขี้เกียจบ้าง เหลวไหลบ้าง ฯลฯ ก็ยังมุมานะจนจบ 55+

ขอบคุณทุก ๆ อย่างละกัน ขอบคุณจริง ๆ

ปล.ขอบคุณบุคคลบางคนที่ไม่ได้กล่าวถึงด้วยนะคะ ขอบคุณจริง ๆ ค่ะ