จบมาได้ 1 ปีแล้วหรอเนี่ย กับการเป็นนักศึกษาปริญญาตรี

แล้วกับการเป็นนักศึกษาปริญญาโท ที่เรียนมาได้ 1 ปี

เหนื่อยจริง ๆ เลย .. แล้วยิ่งทำงานไปด้วย เรียนไปด้วยแบบนี้

ความอดทนส่วนตัวมันเริ่มลดน้อยลงไปทุกที ๆ แต่ก็พยายามอยู่ค่ะ

พยายามที่จะเพิ่มความอดทนลงไป ให้มันเพิ่มมากขึ้นกว่านี้

 

ตอนนี้พอมีเวลาที่จะนั่งคิดถึงอดีตที่แสนสุข ตั้งแต่สมัยปี 1 ซะที

คิดแล้วคิดถึงพวกแกจริง ๆ ...

 

 

กลุ่มที่มีแต่นักกีฬา

กลุ่มที่มีผู้หญิงและผู้ชายปนกันเป็นจำนวนมาก

กลุ่มที่เข้าเรียนสายประจำ

กลุ่มที่เดินไปไหนใคร ๆ ก็กลัว (เพราะตัวใหญ่)

กลุ่มที่เสียงดังตั้งแต่ต้นทางยันปลายทาง

กลุ่มที่มีโต๊ะประจำในโรงกลาง เป็นโต๊ะกลาง (เก๋าโคตร)

 

แต่ตอนนี้สิ พวกแกจบกันต่างแยกย้ายกันไปทำงานแล้ว

บ้างก้ออยู่ใน กทม. บ้างก้ออยู่ต่างจังหวัด

แต่ทุกคนล้วนก้อมีงานการทำเป็นหลักเป็นแหล่ง มั่นคง

ไม่น่าเชื่อนะว่าพวกแก..จากที่เคยบ้า ๆ บอ ๆ เล่นมากกว่าเรียนจะจบออกมาดูเป็นผู้เป็นคนมากขนาดนี้ 55+

แต่ก็ดีแล้วล่ะ ..และเราก็เชื่อแล้วล่ะว่า "การศึกษาสอนให้คนเป็นคนดี" ได้จริง ๆ