ได้ชิดเพียงลมหายใจ..แค่ได้ใช้เวลาร่วมกัน แค่ "เพื่อน" เท่านั้น..แต่มันเกินห้ามใจ

ที่ค้างในความรู้สึก..ว่าลึก ๆ เธอคิดยังไง รักเธอเท่าไร แต่ไม่เคยพูดกัน..

 

**อะไรที่อยู่ในใจก็เก็บเอาไว้..มันมีความสุขความสุขแค่นี้ก็ดีมากมาย

  เธอจะมีใจรึป่าว? เธอเคยมองมาที่ฉันรึป่าว? ที่เราเป็นอยู่นั้น..คืออะไร??

  เธอจะมีใจรึป่าว? มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ ติดอยู่ในใจ แต่ไม่อยากถาม..กลัวว่าจะเปลี่ยนไป (กลัวรับมันไม่ไหว)

 

ไม่ถามยังดีซะกว่า เพราะฉันรู้ถ้าเราถามกัน กลัวคำ ๆ นั้นอาจทำร้ายหัวใจ (ซ้ำ **)

 

--เธอจะมีใจรึป่าว? มันคือความจริงที่ฉันอยากรู้ ติดอยู่ในใจแต่ไม่อยากถาม......"กลัวรับมันไม่ไหว"--

คนที่เหงาคนหนึ่ง..นั้นรอใครที่จะเข้าใจ..

มาเป็นเพื่อนดูหนัง..เป็นเพื่อนฟังเพลงใกล้ ๆ..

แบ่งปันทุกข์และสุข--พูดคุยยามที่เหนื่อยหัวใจ..

แต่ว่าคน ๆ นั้น--จะได้เจอะกันวันไหน....

 

* มองปฏิทินที่เปลี่ยนเข้ามาใหม่..

  มองคนรักเขาเดินเคียงใกล้--ฉันคงได้แค่มองอยู่ตรงนี้

 

วันที่แสนว่างเปล่า..ทุกคราวพยายามเข้าใจ

แต่ว่าในวันนี้ข้างในกลับทนไม่ไหว...(*)(**)(**)

เป็นไงกันบ้างสบายดีป่าว..ไม่ได้มาเขียนนานแล้ว..เพราะช่วงนี้งานเยอะมาก ที่บอกว่างานเนี่ยไม่ได้หมายถึงงานที่ทำงานนะ..งานที่ว่าคือการบ้านจากที่เรียนปริญญาโทต่างหาก เชื่อมั๊ยว่าช่วงนี้ ทำการบ้านแบบชั่วโมงต่อชั่วโมงเลย..แบบว่าจะส่งบ่ายโมง เราก็นั่งทำตอนเที่ยง(ประมาณเนี๊ย) เหนื่อยดีแท้ ไม่น่าเชื่อเลยจากคนที่ทำอะไรแบบไม่รีบ คืออาจารย์สั่งปั๊บก็ทำปุ๊บให้เสร็จๆไป แต่แล้วก็ต้องมานั่งทำแบบให้เสร็จแบบทันเวลามากกว่าที่จะมีคุณภาพ (เริ่มงงกับคำพูดตัวเอง) เฮ้อ..ช่วงนี้มีแต่คนเรียกน้องเอ๋อ..มึนไปซะทุกเรื่อง

บางทีพูดสลับคำกันซะนี่ จนเด๋วนี้เพื่อนๆ เริ่มชินกับการเอ๋อของเรา และตอนนี้ก็เริ่มแพร่เชื้อไปสู่คนรอบข้างแล้วด้วย 55+

 

ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไง(อาจารย์นัดกันป่าวเนี่ย)งานชอบมาพร้อมๆกัน ไม่เสร็จซะที แบบว่าทำนี่เสร็จ ก็ต้องรีบทำนู่นต่อ เสียใจอย่างแรง

งานไม่ค่อยมีคุณภาพเลย..เศร้า ที่จริงอยากทำงานแบบที่มีคุณภาพนะ งานจะได้ดีดี คะแนนก้อคงจะดีไปด้วย..คงได้แต่ทำใจล่ะมั๊ง

]

                 "ทำให้เสร็จดีกว่าไม่มีงาน" ตอนนี้คงต้องท่องคำนี้ให้ชินละล่ะ..เฮ้อ!!!